گردگیری کتابخونه

تورق کتاب ها در حین گردگیری کتابخونه

گردگیری کتابخونه

تورق کتاب ها در حین گردگیری کتابخونه

شوکران اما حیاتزا
دانلود کتاب "شوکران اما حیاتزا"

برای دانلود کتاب روی تصویر بالا کلیک نمایید

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

۲۹ مطلب با موضوع «گردگیری کتابخونه» ثبت شده است

گر می نخوری طعنه مزن مستان را

بنیاد مکن تو حیله و دستان را

تو غره بدان مشو که می مینخوری

صد لقمه خوری که می غلام است آن را


رباعیات خیام، رباعی شماره ۴

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ آبان ۹۴ ، ۱۴:۳۲
سجاد دهقانی

 

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت

از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت

جامی و بتی و بربطی بر لب کشت

این هر سه مرا نقد و تو را نسیه بهشت


رباعیات خیام، رباعی شماره ۴۴

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ خرداد ۹۴ ، ۰۰:۳۲
سجاد دهقانی

مضی فی غفلة عمری،کذلک یذهب الباقی
ادر کأسا و ناولها، الا یا ایها الساقی

شراب عشق، می‌سازد تو را از سر کار آگه
نه تدقیقات مشائی، نه تحقیقات اشراقی

ألا یاریح! إن تمرو علی وادی أخلائی
فبلغهم تحیاتی و نبئهم بأشواقی

و قل یا سادتی انتم بنقض العهد عجلتم
و إنی ثابتٌ باقٌ علی عهدی و میثاقی

بهائی،خرقۀ خود را مگر آتش زدی،کامشب
جهان، پر شد ز دود کفر و سالوسی و زراقی

دیوان شیخ بهایی، غزل شماره 24
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۸ مهر ۹۳ ، ۰۰:۳۴
سجاد دهقانی

أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ، عَنْ صَفْوَانَ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حُمْرَانَ، عَنْ عُبَیْدِ بْنِ زُرَارَةَ: عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیْهِ السَّلَامُ، قَالَ: «قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ:

مَثَلُ الصَّلَاةِ مَثَلُ عَمُودِ الْفُسْطَاطِ، إِذَا ثَبَتَ الْعَمُودُ نَفَعَتِ‏ الْأَطْنَابُ‏ وَ الْأَوْتَادُ وَ الْغِشَاءُ، وَ إِذَا انْکَسَرَ الْعَمُودُ لَمْ یَنْفَعْ طُنُبٌ، وَ لَاوَتِدٌ، وَ لَاغِشَاءٌ

ترجمه:

نسبت نماز به سایر طاعات و اعمال صالحه، همچون دیرک سراپرده است که اگر دیرک برقرار باشد، طناب ها ومیخ ها و پرده‏ ها مفید واقع مى‏ شوند و اگر دیرک بشکند، از وجود طناب ها و میخ ها و پرده‏ ها سودى عاید نمى ‏شود.

کافی (ط - دار الحدیث) ؛ ج‏6 ؛ ص13

 

جَمَاعَةٌ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسى‏، عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ، عَنْ فَضَالَةَ، عَنْ حُسَیْنِ بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ سَمَاعَةَ، عَنْ أَبِی بَصِیرٍ، قَالَ:سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلَامُ یَقُولُ‏:

کُلُّ سَهْوٍ فِی الصَّلَاةِ یُطْرَحُ مِنْهَا غَیْرَ أَنَّ اللَّهَ تَعَالى‏ یُتِمُّ بِالنَّوَافِلِ؛ إِنَّ أَوَّلَ مَا یُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ الصَّلَاةُ، فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا؛ إِنَّ الصَّلَاةَ إِذَا ارْتَفَعَتْ فِی أَوَّلِ‏ وَقْتِهَا، رَجَعَتْ إِلى‏ صَاحِبِهَا وَ هِیَ بَیْضَاءُ مُشْرِقَةٌ تَقُولُ:

حَفِظْتَنِی حَفِظَکَ اللَّهُ، وَ إِذَا ارْتَفَعَتْ فِی غَیْرِ وَقْتِهَا بِغَیْرِ حُدُودِهَا، رَجَعَتْ إِلى‏ صَاحِبِهَا وَ هِیَ سَوْدَاءُ مُظْلِمَةٌ تَقُولُ: ضَیَّعْتَنِی ضَیَّعَکَ اللَّه‏

ترجمه:

شنیدم ابو جعفر باقر (ع) مى‏ گفت: در نمازهاى فریضه، هر جا سهو و اشتباهى روى دهد، آن قسمت اشتباهى را از صورت نماز خارج مى‏ کنند، منتها خداوند تعالى نواقص نماز فریضه را با نماز نافله ترمیم مى‏ کند. حسابرسى اعمال بندگان، از نماز آنان شروع مى‏ شود؛ اگر نماز کسى پذیرفته شود، سایر اعمال او پذیرفته خواهد گشت. اگر نماز کسى در اول وقت به درگاه خدا بالا رود، درخشان و تابان به سوى صاحبش باز مى‏ گردد و مى‏ گوید: حقوق مرا نگهبان شدى، خدایت نگهبان باد! و اگر نماز کسى در خارج از وقت ویژه به درگاه خدا بالا رود و از حدود و مقررات لازمه عارى باشد، سیاه و تاریک به سوى صاحبش باز مى‏ گردد و مى‏ گوید: حقوق مرا پامال کردى، خدایت پامال کناد.

کافی (ط - دار الحدیث) ؛ ج‏6 ؛ ص18

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ مرداد ۹۳ ، ۲۰:۰۹
سجاد دهقانی

ما مى‏ گوییم على‏[‏علیه السلام]  امام ماست. امام یعنى چه؟ امام یعنى پیشوا. نماز جماعت خوانده ‏اید. نماز جماعت که مى ‏خوانند، امام وقتى که مى ‏گوید: اللّه اکبر، مأموم هم مى ‏گوید: اللّه اکبر. رکوع که مى ‏کند، مأمومین رکوع مى ‏کنند. یعنى پیروى کردن. ولایت ما از على‏[‏علیه السلام] هم به همین معناست.

خوب، على[‏علیه السلام] امام ماست. على‏[‏علیه السلام] چگونه بود؟ اینکه گفتیم قطره ‏اى از مظهر شخصیت على‏[‏علیه السلام] بود که به زبان بنده در این مکان مقدس جارى شد. آیا تا کنون امام را دیده ‏اید که در قیام باشد و، مأمومین او در حال سجود؟ و یا امام در سجود باشد و مأمومین ایستاده باشند؟ آیا مى ‏گویى این آقا امام اینهاست، مى‏ گویى یا نمى‏ گویى؟ البته نمى ‏گویى. این مسخره است. باید بررسى کنیم که ما چگونه مأمومین این امامیم؟ على‏[‏علیه السلام] شجاع ما ترسو؛ على‏[‏علیه السلام] کریم، ما بخیل؛ على‏[‏علیه السلام] خوش ‏اخلاق، ما بد اخلاق؛ على[‏علیه السلام] توانا، ما ترسو و طماع؛ على‏[‏علیه السلام] صادق و الى آخر. معناى امامت چیست؟ على‏[‏علیه السلام] ، همان طور که گفتیم، سرّ کمالش ایمانش است. راهى است که براى ما ه‍م باز است. این راهى است که على رفت. بفرمایید شما هم بروید. على[‏علیه السلام]  صد درجه‏ اش را رفت و آن شد، تو یک درجه ‏اش را برو و یک صدم على [‏علیه السلام]بشو. راه باز است براى همه. باز نیست؟

ما کمال على [‏علیه السلام] را در ایمانش مى ‏دانیم. با ایمان به خدا و ازدیاد این ایمان، مى ‏توانیم راه على [‏علیه السلام] را برویم. اما ما چه کرده ‏ایم؟

سید موسی صدر، انسانِ آسمان، صص ۳۵و ۳۶


پ ن:

۱.متن بالا بخشی از سخنرانى سید موسى صدر، به مناسبت سالروز میلاد امیرالمؤمنین على علیه السلام در کاشان در سال 1349 است.

۲.متن کامل این سخنرانی با عنوان "علی علیه السلام موحد بود و بس" دریافت

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۳:۱۵
سجاد دهقانی